Bart Cabanier

Op vrtnieuws.net het bericht dat Filip Dewinter tijdens de Vlaams Belang partijconventie van eergisteren zondag waarschuwde “voor toestanden zoals in de Engelse stad Manchester. Daar is onlangs een Pakistaanse moslim burgemeester geworden. Dewinter wil naar eigen zeggen niet dat Antwerpen in de toekomst een tweede Manchester wordt.”

Wat voor toestanden zouden dat daar zijn, in Manchester?

Een rondje googlen leert dat de Pakistaanse moslim in kwestie Mohammed Afzal Khan heet, 47 jaar oud is, en getrouwd, met drie kinderen.
The Guardian had eind augustus een uitgebreid interview met de man. Khan verhuisde met zijn ouders naar Engeland als hij 11 jaar oud was. Op zijn 16e stopte hij met school om te gaan werken als wever in een katoenmolen. Hij trouwde op zijn 19e en begint dan opnieuw te studeren. Hij combineert zijn studie met klusjes en rondt zijn middelbare school af. Hij slaagt vervolgens voor het politie-examen en wordt politieman. Na een paar jaar wil hij meer en vat hij een studie rechten aan die hij eveneens succesvol afwerkt. Sterker: als hij als advocaat aan de slag gaat in een advocatenkantoor groeit hij er al snel door tot vennoot. In 2000 begint het echter te kriebelen bij Khan: hij wil zich politiek engageren maar twijfelt, want Engelse councillors (raadsleden) krijgen geen salaris betaald. Zijn vrouw, die een tandartsenpraktijk heeft, trekt hem over de streep en hop: na vijf jaar verkiezen zijn collega-councillors hem tot Lord Mayor. Het reclamebureau dat een dergelijk verhaal bedenkt om een geslaagde integratie te illustreren wordt vermoedelijk ontslagen, maar het is dus allemaal echt gebeurd, in Manchester. Een stad zo groot als Antwerpen, in een regio half zo groot als Vlaanderen.

Ik kan begrijpen dat Filip Dewinter d?t soort toestanden liever niet in Antwerpen wil. Stel je voor: iemand die zijn job opgeeft om aan politiek te gaan doen. Daar is maar ??n woord voor: stielbedervers, dat zijn het.
Filips cv steekt, het moet gezegd, maar magertjes af tegen dat van Khan. Filip studeerde economische aan het St-Franciscus-Xaveriusinstituut in Brugge, probeerde dan Pol&Soc maar geraakte niet verder dan eerste kan, en haalde vervolgens een HOKT-diploma Journalistiek. Eens afgestudeerd (1985) wordt Filip verkozen als volksvertegenwoordiger en provincieraadslid. Later wordt hij verkozen in het Vlaams parlement en zetelt hij in de Antwerpse gemeenteraad, twee mandaten die hij tot op heden uitoefent.

Samengevat: de voorbije 20 jaar leefde Filip op kosten van de belastingbetaler.

Stel je voor dat die belastingbetaler liever burgemeesters verkiest die ooit ?cht gewerkt hebben. Als arbeider in een fabriek, of als advocaat in een kantoor, mij om het even.
Of burgemeesters die aan politiek willen doen zonder daarvoor betaald te worden.
Daar mag je, Filip zijnde, niet aan denken.

media, quote