Bart Cabanier

De Standaard publiceerde dit weekend een voorpublicatie uit ‘Recht(s) voor de raap’, het boek dat Jean-Marie Dedecker binnenkort uitbrengt. Het was een interessant stukje proza: Jean-Marie wil er zich als een rechtse liberaal profileren, en dat is goed, want daardoor weet je zelf weer waarom je jezelf eerder aan de linkse kant van het politieke spectrum situeert. De manier waarop hij zijn argumentatie opbouwt is jammer genoeg weinig indrukwekkend: Dedecker spreekt zich zo regelmatig tegen dat een Zwitserse klok er nerveus van zou worden. Nochtans heeft de man grote ambities met het boek dat hij zelf omschrijft als “puur Dedeckeriaans, zowel qua taal als inhoud. De bedoeling is dat wie Recht(s) voor de raap leest, weet waarvoor ik sta op maatschappelijk, economisch en politiek vlak.”

Het fragment ging over het offerfeest dat vorige week door moslims gevierd en waarbij weerom enkele duizenden schapen op rituele wijze geslacht werden. Thuis slachten is al 20 jaar bij wet verboden, vandaar de alternatieve, tijdelijke gelegenheidslachthuizen die overal te lande door gemeentebesturen in die periode worden ingericht. Toch zouden volgens Dedecker nog negen op tien schapen thuis en dus illegaal geslacht worden. Indien dat zo is, is er inderdaad een probleem. Jean-Marie heeft daar, samen met sp-a senator Ludwig Vandenhove, vorig jaar overigens nog een wetsvoorstel over ingediend.

Meteen al in de inleiding van het artikel vraagt hij zich af “of religieuze gebruiken zoals rituele slachtingen vanuit een rurale samenleving zomaar kunnen worden overgeplaatst naar een moderne, industri�le, verstedelijkte maatschappij.” Een interessante vraag, die ook naar andere rurale gebruiken getransponeerd kan worden. Bijvoorbeeld: “horen 4×4-tractoren waarmede het fijn doorheen bossen & velden ploegen is, wel thuis in een moderne, industri�le, verstedelijkte maatschappij?” Nee, zou ik zo denken, maar wie ben ik.

Drie paragrafen verder is het niet helemaal duidelijk of de VLD-senator eigenlijk wel tegen het thuisslachten is. Jean-Marie moppert dat onze westerse samenleving “overgereglementeerd is qua netheid, hygi�ne, voedselcontrole.” Dat klinkt heel liberaal: weg met al die regels! En slacht gewoon thuis, als je dat per s� wil. Maar dat bedoelt Jean-Marie niet. Occassioneel thuis een beest de keel oversnijden moet voor Dedecker eigenlijk wel kunnen, behalve dan als je een moslim bent en het doet in het kader van een offerfeest. Letterlijk schrijft hij: “Dat de boer uit Alveringem wel eens een varkentje ,,wast” voor eigen gebruik is veeleer uitzondering dan regel. Dat rechtvaardigt absoluut niet het massaal slachten van offerlammeren voor eigen gebruik.” Als iemand ‘van bij ons’ een beest slacht is het een uitzondering, als een moslim voor zijn offerfeest een schaap slacht, gebeurt het massaal en op illegale wijze. Dat ruikt sterk naar racisme.

Nog wat verder werpt hij zich op als dierenbeschermer. Menig schaap in het Alveringemse kruipt nu waarschijnlijk angstig in een hoekje: Jean-Marie die achter de dieren gaat staan en het voor hun rechten gaat opnemen! Nu ja, Jean-Marie is niet z�lf verontwaardigd. Conform de oude truuk van de foor citeert hij onverdachte bronnen als moraalfilosoof Koen Raes (”In de Koran staat nergens vermeld dat het dier, voorafgaandelijk aan de slachting middels de halssnede, niet zou mogen worden verdoofd.”) en een dierenarts-keurder (”Het blijft mij telkens schokken als ik het zie gebeuren.”) Dedecker besluit dat “verdraagzaamheid tegenover andere culturen en godsdiensten geen excuus mag zijn om echte dierenmishandeling te blijven tolereren. Cultuur en godsdienst zijn immers ondergeschikt aan ethiek.” Dat laatste is een straffe uitspraak. Ethiek is, volgens Van Dale, de “praktische wijsbegeerte die zich bezighoudt met wat goed en kwaad is.” Begrijp ik het goed dat er volgens Dedecker een soort universeel geldige ethiek bestaat? Houdt Jean-Marie ergens een paar stenen tafelen verborgen waarop gebeiteld staat wat goed is en wat stout? En lammeren de keel oversnijden, is inderdaad dierenmishandeling en dus verkeerd. Zoveel is duidelijk. Nu ja, tenzij boeren uit het Alveringemse zoiets doen, want een alinea verder gaat Jean-Marie’s dierenliefde overboord. De inleiding zal zelfs ten huize Michel Vandenbossche zelfs nog op goedkeurend geknik onthaald worden: “Naast strenge voorschriften voor het slachten van dieren werden in onze samenleving verbodsmaatregelen opgelegd aan diverse vormen van traditioneel volksvermaak die nochtans tot de culturele leefwereld van de gewone man’ behoorden. Niet alleen de excessen van het rattenschieten, de paardenkoersen in de straat, hanengevechten en het katten gooien van het Belfort.” Excessen, inderdaad. Dierenmishandeling, zoveel is duidelijk en dus maar net goed dat dat allemaal niet meer mag. Of toch niet? Want via een vreemde gedachtengang komt Dedecker terecht bij het vinkenzetten, waartegen de “roodgroene aanhangers van de milieukerk” een verbeten strijd voeren. Een strijd die ze volgens Dedecker ni�t voeren als het ritueel slachten betreft. Dat klopt niet, tenminste als we het Gaia van Michel Vandenbossche bij de roodgroene aanhangers van de milieukerk mogen rekenen. Want het regende, dixit De Standaard, de voorbije dagen klachten tussen Gaia en moslims. Net omdat Gaia vond dat de Moslimexecutieve “zijn achterban onvoldoende had ge�nformeerd dat rituele thuisslachtingen verboden zijn.”

Het gaat Jean-Marie ondertussen niet meer om het belang van het schaap (in Alveringem haalt een ooi opgelucht adem). Hij wil via deze uitweiding een wit voetje halen bij ‘de gewone man’. Die gewone man zet blijkbaar graag een vink of gooit wel ’s een kat van een toren als hij tenminste geen levend visje aan het opdrinken is. En die gewone man heeft zijn eeuwenoude culturele gebruiken de voorbije jaren verboden of streng gereglementeerd zien worden en is daardoor verzuurd geraakt. Opvallend is de manier waarop Dedecker het onderscheid maakt tussen een ‘gewone man’, op te vatten als: ‘iemand van hier, blank en wetende waartoe een klak dient’, en een moslimman die veel is, maar geen Gewone Man. Moslimmannen slachten hun schapen immers vrolijk thuis, in hun baarden lachend met de Vlamingen, die geeneens een kat meer van een toren durven gooien. Dat ruikt weerom naar racisme. En wat wil Dedecker nu eigenlijk? Wil hij al die oude gebruiken waarbij dieren misbruikt worden opnieuw installeren? En moet de reglementering op het ritueel slachten dan ook afgeschaft?

Nu hij duidelijk heeft gemaakt waar hij voor is (de Gewone Man & zijn Eeuwenoude Edoch Heden Door De Milieukerk Verboden Gebruiken), wordt het terug tijd om in te hakken op datgene waar hij eigenlijk t�gen is. De moslim die zomaar schapen slacht. Want waarom beleeft die zijn geloof eigenlijk op dergelijke achterhaalde manier? Jean-Marie kent zo voor de vuist weg wel een handvol modernere manieren waarop het ook kan, Koran-approved �n diervriendelijker bovendien: “Met een eenvoudige fatwa’ kan de islamitische gemeenschap onder narcose geslachte dieren als halal erkennen.” Een eenvoudige fatwa, asjeblief. Of ook: “Een gift aan een goed doel, ter waarde van een schaap, is gelijkgesteld aan het offer van een dier.” Sterk staaltje: de man van ‘Stop de betutteling’ die gaat voorschrijven hoe een moslim zijn godsdienst dient te beleven.

In de laatste alineas zijn we wel heel ver afgedwaald van het thema schapen en hoe ze te slachten. Plots gaat het over “onze multiculturele intellectuelen die denken dat de waarden van onze maatschappij het niet waard zijn om verdedigd te worden. De man in de straat weet echter beter.” Wie weet waar dat op slaat, mag het hieronder altijd in de comments laten weten. Nog wat verder heet het dat “multiculturaliteit gebaseerd is op de leugen dat alle culturen moreel gelijk zijn”. Wat dus niet zo is, volgens Jean-Marie: “Pas als diverse culturen hun normen en waarden kunnen samenbrengen onder ��n (gemeenschappelijk, overkoepelend) waardestelsel, heeft een multiculturele samenleving kans op slagen.” Mmm… Maar als alle culturen dezelfde waarden hebben, verworden ze dan niet allemaal tot dezelfde mainstream-cultuur, zodat er van multiculturaliteit niet echt meer sprake is? Het is een interessante vraag wat we eigenlijk van die laatste opmerking moeten onthouden: dat Jean-Marie eigenlijk wel voor een multiculturele samenleving is dan wel dat zijn visie op een multiculturele samenleving nogal vreemd is?

Het is bovendien zeer opmerkelijk dat de politicus Dedecker niet doorheeft dat er al een gemeenschappelijk en overkoepelend waardenstelsel bestaat: namelijk de Grondwet en alle andere Wetten, Decreten en hoe ze allemaal mogen hetendie hij & zijn collega politici uitvaardigen. En waarnaar ieder die hier woont zich te schikken heeft. De meeste boeren uit Alveringem doen dat ook, net zoals meeste Gewone Moslimmannen uit Oostende trouwens.

Dedecker toont zich in dit hoofdstukje als een verward filosoof met eenCalimero-complex: “als zij het doen mag het wel en als wij het doen niet!”. Voor Dedecker zijn Moslimmannen in ieder geval geen Gewone Mannen en hij heeft ook ‘iets’ tegen multiculturaliteit, zonder precies te kunnen omschrijven w�t dan wel. Dedecker heeft het dan misschien letter voor letter allemaal zelf geschreven, en het is misschien allemaal op en top Dedeckeriaans, maar in tegenstelling tot wat hij zelf belooft, weet je weet nauwelijks beter waarvoor hij op maatschappelijk, economisch en politiek vlak staat.

actua