Knack’s papieren Adsense
Bij een website kijk je er niet meer van op als naast een artikel een reclameblokje prijkt waarin reclame gemaakt wordt voor producten die nauw verwant zijn met de inhoud van het artikel. Dat is een uitvinding van Google en heet Adsense. Ook op deze site staat een Adsense-blokje: naast het stukje over Kate Ryan die op de gitaar een liedje zingt komt dan bijvoorbeeld reclame voor sites waar je een cursus gitaarspelen kan bestellen. Hoe meer mensen op die Adsense-links klikken, hoe meer je eraan verdient. Het afgelopen jaar heb ik zo $12,34 bijeengespaard. Die heb ik nog niet op zak, want Google betaalt pas uit als er $100 op je rekening staat. Da’s dus nog een jaar of 8 wachten. Stel dat ik met Adsense €1000 per maand zou willen verdienen, dan zou deze site ongeveer 100.000 bezoekers per dag moeten trekken. Duizend keer meer dan de (bijna) 100 bezoekers die hier nu dagelijks passeren.
Maar dat is het internet.
Knack presenteert deze week een papieren versie van Adsense. In een 18 pagina’s tellend gezondheidsdossier staan 7,5 pagina’s context-gerelateerde advertenties. Naast een artikel over vaccins prijkt een annonce van Sanofi Pasteur MSD (”het enige bedrijf dat zich uitsluitend toelegt op vaccins”), naast een artikel over gezond eten prijst Danacol zichzelf aan: “verlaagt actief uw cholesterol! Wetenschappelijk bewezen!” Enzoverder.
Hoe gaat dat? De redactie maakt elk jaar een paar dossiers, wanneer die gaan verschijnen wordt doorgegeven aan de reclameregie die daarrond doelgericht bij firma’s kan gaan verkopen. Ook al zal de redactie claimen dat er een strikte scheiding is tussen de redactionele stukken en de reclame, toch wringt het concept. Want hoe weet je nu als lezer of het initiatief voor zo’n dossier vanuit de redactie is vertrokken? Evengoed zou het voorstel voor zo’n gezondheidsdossier van de reclameregie kunnen komen, omdat in die sector reclamebudgetten zitten die het blad zonder gezondheidsdossier niet aangeboord krijgt, waarna de redactie alsnog aan de slag gaat. Maar zou het zelfs in dat geval een probleem zijn? Mmm… Lastige vraag.
Mijn indruk is in ieder geval dat het geheel meer van een publireportage wegheeft dan van een echt dossier. Als lezer heb je toch altijd een beetje de indruk dat je niet moet verwachten dat er in een artikel een kritische noot zal staan over de producten waar op de pagina ernaast reclame wordt voor gemaakt.
Ook hier speelt, weerom, de perceptie een niet onbelangrijke rol.
Je zou heel wat meer uit adsense kunnen halen mits een betere plaatsing van de units en het
toepassen van enkele tips die de clickthrough in de hoogte jagen!
Bart,
ik wil je gerust stellen. Het is inderdaad de advertentiedienst die vraagt of wij redactionele ’specials’ willen maken. Dat kan gaan van boeken (vier keer per jaar), geneeskunde (vier keer), multimedia (vier keer) tot geld en beleggen (vier keer per jaar). Dat zijn zo’n brede onderwerpen dat wij daar journalistiek altijd volkomen vrij ons ding mee kunnen doen. Sterker nog: het betekent meestal ook extra pagina’s bovenop ons vaste paginabudget. De specials gaan dus niet ten koste van de ‘normale’ inhoud van Knack.
Wij weten absoluut niet welke advertenties er worden ‘geronseld’ voor die specials. En soms gebeurt het dat er dus een advertentie verschijnt die handelt over een product, een boek, een game, een beleggingsfonds of een medicijn dat ook wordt behandeld in het redactionele dossier. Dat lijkt dan een beetje op beïnvloeding vanwege de commerciële diensten, maar dat is het niet.
Redactie en reclame zijn bij Knack strikt geschieden.
Karl van den Broeck
Hoofdredacteur Knack
Dat is eigenlijk nog erger dan ik vreesde: ik dacht dat het idee voor een special vanuit de redactie kwam, maar jij zegt nu dat het de advertentiedienst is daar mee komt aandraven.
Het is een delicate discussie natuurlijk. Koken kost geld en vertaald naar een tijdschrift betekent dat dat 15 extra pagina’s in de Knack betaald worden met 7,5 pagina advertentie.
Het vreemde is: dat stoort me niet bij de ‘gewone’ advertenties, het wringt wel bij die specials.
Teek heeft ooit een actie gedaan samen met Ford bij de lancering van de Ford Ka, in een volledig nummer werd in alle woorden waar ‘ka’ in voorkwam het gewone lettertype vervangen door het ka-logo. Ik had het daar toen ook moeilijk mee: terwijl ook daar waarschijnlijk gold dat redactie & reclame strikt gescheiden waren.
Misschien kan je het beschouwen als de magazine-versie van een Jean-Marie Pfaff-hemd: het is een even warm en comfortabel hemd, maar die kraagpunten!
Ik wil best wel elke week een boekenspecial maken, zelfs als de vraag daarvoor van de advertentiedienst komt en wanneer ik daarvoor extra pagina’s krijg. Het is een discussie over het geslacht der engelen. Een blad als Knack is verplicht om dossiers te brengen over onderwijs, gezondheid, boeken,… Gewoon omdat dat onderwerpen zijn die een actualiteitsmagazine moet aansnijden. Als die dossiers nu gegroepeerd worden op vraag van de advertentiedienst, zie ik écht het probleem niet
Interessante discussie ;-)
Ik volg je wel als je via die specials meer pagina’s kan maken en inderdaad zijn dat thema’s waarover een blad als Knack eigenlijk sowieso moet schrijven. Daar ligt het probleem niet.
Maar vorige week stak er bijv. een ‘Limburgse Kastelen’-special bij de Knack. Met op de voorpagina groot het Knack-logo, waardoor het eruit zag als een mini-Knack over dat thema. Het leek me te zijn volgeschreven door de dienst toerisme van Haspengouw, inclusief voorwoord van en door twee Limburgse gedeputereerden.
De credibility van specials die de redactie zélf maakt (zoals bijv. die gezondheidsbijlage) heeft wat mij betreft toch te lijden onder de commerciële fall-out van uitgavan als die Limburgse Kastelen-special. Moet je met een sterk merk als Knack niet iets zorgvuldiger omspringen?
Het lijkt me echter eerder een vraag voor de advertentie/marketingdienst dan voor de redactie.