€28.372
Op 10 jaar tijd is de manier waarop we naar de arbeidsmarkt kijken grondig veranderd. Toen Renault Vilvoorde dicht ging, stond heel het land in rep & roer, Renault-rijders plakten een affiche ‘Dit is mijn laatste Renault’ op hun achterruit, Daan Stuyven maakte onder de naam Supermarx (!) zelfs een protestsingle (’Geen Franse wagens meer’) en elke buurt of wijk organiseerde wel een barbecue ten voordele van de getroffen Renault-arbeiders.
Nu er bij VW Vorst ongeveer evenveel mensen hun baan verliezen, is de reactie van mensen & media compleet anders: gelaten, lauw, berustend bijna – alsof iedereen denkt dat de globale markteconomie nu eenmaal zo werkt. Het is waarschijnlijk niet evident om na een carrière van 20 of 30 jaar in hetzelfde bedrijf plots een andere baan te gaan zoeken, al kan ik me daar maar moeilijk iets bij voorstellen: zelf heb ik nog nooit langer dan 5 jaar ergens gewerkt. Op tien jaar tijd lijkt deze maatschappij er écht van overtuigd en doordrongen dat we levenslang gaan moeten leren en dat we geen job-for-life meer zullen hebben, maar een life-of-jobs. Als je ‘t zo bekijkt is overdreven medelijden met de VW-ontslagen ook niet nodig: zij krijgen immers een kans om aan iets compleet nieuws te beginnen. En ze krijgen er nog een fikse zakcent bij. Bovenop de werkloosheidsuitkering, die voor de meesten vermoedelijk rond de €1.000 zal liggen, volgen immers nog aanvulling op die uitkering, ontslagpremies enzoverder. In 1997 kreeg een arbeider van Renault Vilvoorde met 10 jaar anciënniteit €25.321, bij de reorganisatie van Inbev dit jaar kon een arbeider met 10 jaar dienst rekenen op €28.372.
Vraag is of de geesten ook al zo rijp zijn dat ze niet langer zomaar brugpensioenen aanvaarden vanaf 50 jaar (zoals bij Renault mogelijk was, of vanaf 52 bij Inbev): vorige maand stonden in dat verband nog alarmerende berichten in de pers. Een studie van Jozef Pacolet van het Hiva wees immers uit dat “voor normale mensen met normale inkomens het absoluut niet aan te raden is te stoppen met werken op 55. Pacolet pleit dan ook voor een activeringsbeleid voor de 55-plusser én paradoxaal ook voor een goed brugpensioen. Massaal vroeger stoppen met werken is onhoudbaar voor de sociale zekerheid. Maar voor wie toch van de arbeidsmarkt vliegt, moet er een goed vangnet zijn.”
reacties