Ondertussen bij de concurrentie
Zaterdag was het nationale verkiezingsmeeting van Groen! in Antwerpen, maar daarnaast was ik vorige week, onder het motto: know thy enemy, twee keer ’s bij de concurrentie gaan kijken. Dinsdag stopte Luk Alloo met de Brein & Branie-tour van de sp.a in het keldercafé van de Warande, donderdag had het Vlaams Belang verzamelen geblazen in de kantine van SV Oud-Turnhout.
Het is mij een raadsel waarom de sp.a Alzheimer-professor Christine van Broeckhoven tot lijsttrekster gebombardeerd heeft. In haar vakgebied is het ongetwijfeld een leading lady, maar dat maakt haar nog geen politica. Ze werd samen met Jan Peeters geïnterviewd door Luk Alloo en op een gegeven moment kwam ook Groen! ter sprake. Peeters erkende dat Groen! met milieu en klimaatzorg een goed thema had, maar vond dat wel dat de sp.a betere oplossingen had. Zo verweet hij Groen! te vaak in nieuwe belastingen en taxen heil te zien. Peeters vergeet daarbij gemakshalve dat zijn sp.a een paar maanden geleden mee verantwoordelijk was voor de picknick-tax op verpakkingen. Een tax die veel dient, behalve het milieu.
Ook Van Broeckhoven maakte een vreemde opmerking over Groen!. Ze stelde dat ze aan de ene kant wel sympathie had voor Groen!, maar plaatste vraagtekens bij het politieke personeel van Groen!, dat ze een gebrek aan professionaliteit verweet. Opmerkelijk voor een academicus, die zelf als lijsttrekster op geen enkele politieke ervaring kan bogen, en op voorhand al aangaf dat ze haar academische werk met het politieke zal combineren. Dat lijkt me allesbehalve professioneel.
Donderdagavond was het toch met een bang hartje dat ik richting Oud-Turnhout trok. Mijn laatste bezoek aan een met extreem-rechtse kiezers bevolkt etablissement, na de gemeentereaadsverkiezingen van 1994, had me immers niet bepaald kunnen overtuigen van de breeddenkenheid van die groep. Moest ik twaalf jaar geleden nog ontzet worden door, of all people, John Spinnewijn, dan werd ik vorige week zelfs vriendelijk welkom geheten, al konden de aanwezigen moeilijk hun verbazing verbergen (”Gij gaat toch niet overlopen hé?” “Hier, ne verkeerd gelopen Groen!e”).
Ik arriveerde vrij laat op de VB-meeting, en was eigenlijk maar net op tijd om de laatste woorden van Gerolf Annemans mee te pikken. Het is moeilijk vergelijken, maar het scheen me toe dat het publiek eerder aan de oude kant en ook nogal aan de makke kant was. Aan goeie wil geen gebrek, maar het was zeker geen laaiend enthoesiaste zaal: soms werd er, vergeefs een applausje ingezet, maar verder dan één, twee tafeltjes reikte het handgeklap dan niet. Vervelend voor Annemans, die telkens wel even pauzeerde om die aanzetten tot open-doekjes tot ontbloeiing te laten komen, maar in plaats van luid applaus met pijnlijke stiltes geconfronteerd werd. Na afloop werd nog de Vlaamse Leeuw gezongen, maar daar zat het dan weer een beetje fout in de synchronisatie in samenzang tussen Annemans op het podium vooraan in de zaal en de fanfare achteraan de zaal. Maar VB-gemeenteraadslid Vincent Dielis trakteerde me achteraf wel een pils en ook Paul Meeus kwam even dag zeggen. Meeus staat op de dertiende plaats op de kamerlijst, dat is de zogenaamde tweede lijsttrekker, maar stond vreemd genoeg niet op de groepsfoto op de voorpagina van de laatste VB-folder waarin de prominente kandidaten van de provincie werden voorgesteld.
reacties