Denial industry
Op haar blog publiceerde Els Keytsman vandaag een reactie op de column die Emiel van Broekhoven eergisteren in De Standaard publiceerde. Daarin had Van Broekhoven het ondermeer over Richard Lindzen van het Machussets Institute of Technology, “die zegt dat het voorspellen van de temperatuur voor meer dan acht dagen, laat staan op 40 of 50jaar helemaal onbetrouwbaar is. [...] Lindzen heeft meegewerkt aan commissies van het IPCC. Hij zegt dat zijn wetenschappelijke conclusies systematisch gemanipuleerd werden.” Ook haalt Van Broekhoven Harvard-professor Revelle aan, die stelt dat “de bewijzen die tot op heden geleverd werden voor globale opwarming geen enkele actie verantwoorden, tenzij op gronden die niets te maken hebben met het klimaat.”
De reactie van Keytsman & Jones: “Richard Lindzen is weliswaar professor metereologie aan het Massachussets Institute of Technology, maar de man krijgt al meer dan 10 jaar geen teksten gepubliceerd in vakbladen als Nature of Science. Lindzen kan via verschillende organisaties worden gelinkt aan onder meer ExxonMobil. Professor Revelle is dan weer reeds overleden in 1991, en sindsdien is de klimaatwetenschap er toch wel enigzins op vooruit gegaan.”
Op haar blog rubriceert Keytsman haar reactie in de categorie ‘denial industry’, wat me bracht bij een stuk met diezelfde titel dat ze begin dit jaar schreef (en dat me toen ontgaan is). Zoals altijd bij Els, hoogst interessant om lezen: “Zo heeft ExxonMobil tussen 1998 en 2005 in totaal 12,2 miljoen euro betaald aan 43 organisaties die zich toeleggen op het publiceren en herpubliceren van een beperkt aantal wetenschappelijke studies van notoire ontkenners van het broeikaseffect. Zo wekten ze de indruk van “een levendig debat”. ExxonMobil deed dat niet alleen in Amerika, maar stortte ook 97.000 en 37.000 euro in de kas van respectievelijk het International Policy Network en het Centre for the New Europe (CNE): “Het CNE werd mee opgericht door VB-medewerker Paul Beliën, de man van VB-Kamerlid Alexandra Colen. Dat het VB dan ook de klimaatverandering ontkent, hoeft niet te verwonderen.”
Die denial industry is het smerigste wat er bestaat. Op Eskimokaka (nu even offline) een tijd terug die discussie gehad over “The Greaat Global Warming Swindle”. Een docu die het moest hebben van gemanipuleerde en pseudo wetenschappelijke statements. Zelfs mensen van de Universiteit Antwerpen (dokters in de Natuurkunde!) trapten er toen in, “want hoe kan je zo’n grafiekje niet begrijpen”. Het feit dat het grafiekje dat aan de basis van die docu lag gemanipuleerd was, kwam blijkbaar bij niemand op… zelfs niet nadat de britse pers de bron van het grafiekje had ontdekt: een neo-conservatieve denktank in de VS.
Daarnaast bleek ook de maker van die documentaire, Martin Durkin, niet aan zijn proefstuk toe. Hij was al eens veroordeeld voor het manipuleren van de feiten in een gelijkaardige documentaire die de global warming moest ontkennen.
Als de gevestigde media haar werk niet doen, door de denial industry te ontmaskeren voor wat ze is, zullen wij als bloggers de komende decenia onze verantwoordelijkheid moeten opnemen. Ik vrees alleen dat onze invloed niet zo groot is als die van gevestigde media. Die van u al zeker niet, want ze gaan zeggen “pff, t’is ne groene!” :-)
Kritische houding is altijd goe, in juli is er op NL tv een avond
over de diverse CO2 theorieen vol met deskundigen die aan het woord
komen.
In de jaren tachtig werd de Hollander Paul Crutzen, Scheikundige, ookal
belachelijk gemaakt door de industrie omdat hij beweerde dat de Ozon-
laag O3 werd aangetast door gassen als freon. Pas na de ontdekking van
deze gaten in de atmosfeer en de nodige huidkankers als gevolg werd
door de politiek aktie ondernomen. Het gevolg kennen we inmiddels en
de Ozonlaag heeft zich nog kunnen herstellen. De uiterst bescheiden
Crutzen heeft inmiddels de Nobelprijs gekregen en door zijn werk zijn
we voor een ramp bespaard gebleven (niet alleen de mens, maar vooral
ook alle vegetatie op aarde gaat dood onder deze harde straling).
Het was voor ons ook tenenkrommend om Verhofstadt, na een
bioscoop bezoekje, een emotionele verklaring te zien doen, waarin
hij zei: Belgie plannen zal ontwikkelen om de wereld te redden en waarin Belgie als voorbeeld zal dienen.
Even kijkend naar de feiten van 8 jaar Verhofstadt en dan blijkt dat
hij vrijwel in elke internationale milieu vergelijking onderaan staat.
Nu hebben wij als Belgen daarin ook wel een megarecord, als ik alleen
al kijk naar Holland waar ze al meer dan 30 jaar het oppervlakte wa-
ter zuiveren en wij pas sinds een paar jaar en dan is dat project pas
volledig klaar in 2018 en dat enkel voor waterzuivering.
Wij ontberen helaas een kritisch journalistiek kader. Hier houdt men
zich liever bezig met Brussel Halle Vilvoorde voor de duizendste keer
dan met een serieus onderwerp.
-
Er is inderdaad een groot verschil tussen de goeie voornemens en wat ons land er in de praktijk van terecht brengt. De opmerking over Brussel-Halle-Vilvoorde is helemaal terecht: in het hele debat over staats(her)vorming lijken middel en doel tegenwoordig omgewisseld te worden. De staat is een middel (tot samenleven), geen doel op zich, lijkt me.
Ja, breek me de bek niet open. Constant mekkeren over goed bestuur is ook zoiets, maar wat is dat waard als de inhoud niet deugt. Want zeg nu zelf, een voorzitter van UNIZO als milieuminister leveren, dat is een milieubeleid voeren in dienst van de industrie en niet in dienst van het milieu.
Dat heeft hij wel bewezen, en hij wordt er nog voor beloond ook.