FUCK! KAK!
Normaal gezien hadden we nu in Ierland, in Johnswell vlakbij Kilkenny, Guinness zitten drinken bij Jim & Yvonne, maar verder dan de check-inbalie op Eindhoven Airport zijn we gisteren niet geraakt. Het reispasje van Belle was niet in orde. Daar sta je dan. Inchecken mocht niet, “zelfs al laten we jullie hier nu door, dan laten ze jullie in Dublin niet door, en moet je alsnog terugkeren.”
Met de fiets of de auto rijden, de bus of de trein nemen, dat gaat ons nog net af, maar voor vliegreizen, daar zijn we te lomp voor.
Het is namelijk niet de eerste keer dat we zulke fratsen meemaken. Een jaar of zeven geleden waren we ook van plan om naar Ierland te gaan. We woonden toen in Beveren en onze vlucht vertrok in Charleroi om 8u30. Dat je in luchthavens doorgaans ruim op voorhand verwacht wordt, dat wisten toen nog niet echt. Om halfzes lagen wij nog te pitten, en de rit van Beveren naar Charleroi duurde flink langer dan het uur dat ik er toen voor uit getrokken had. Ik geloof dat we ongeveer een kwartier voor het vliegtuig ging opstijgen de auto in Charleroi parkeerden. Toen leerden we dat dat te laat is om nog op een vliegtuig te mogen. Sindsdien vertrekken we ruim op tijd.
Er zijn echter meerdere hindernissen in de vliegerij. Zeker als je met kinderen reist. In België hebben kinderen geen identiteitsbewijs. Bij de geboorte krijg je weliswaar een klein kaartje met daarop naam & geboortedatum en een indrukwekkende stempel van de gemeente, maar daar ben je in een luchthaven niks mee. Dat merkten we twee jaar geleden toen we gepakt & gezakt en met de toen net geen jaar oude Belle in de draagdoek, weer aan de incheckbalie op Charleroi stonden. Terug naar Turnhout gereden, sito presto naar het stadskantoor alwaar een behulpzame ambtenaar (dank u Jef!) ons in no time alsnog het juiste reispasje kon afleveren. Onze vlucht hadden we ook toen kunnen verplaatsen naar de avond en naar Eindhoven, wat bovendien een stuk dichter bij huis was.
Toen Poppy geboren werd hebben we binnen de maand zo’n reispasje aangevraagd. Je hebt dat immers niet alleen nodig als je per vliegtuig van het ene EU-land naar het andere reist. Zelfs al ga je een dagje naar de Efteling of een weekendje naar Zeeland of Luxemburg moeten kinderen zo’n pasje bijhebben. Slim van ons!
Zaterdag vertrok onze vlucht naar Dublin vanuit Eindhoven om half drie. Om elf uur (jaja) stonden we dus al in Eindhoven en kijk: het werd weer een leerzame trip. Want zo’n kinderreispas blijkt maar twee jaar geldig te zijn. Zaterdag was het 29 december. Het pasje van Belle was geldig tot… 27 december 2007.
FUCK! KAK! En meer van dat fraais viel in onze buurt te noteren. Weinig stichtend, ik weet het, maar dergelijke confrontatie met eigen lompigheid is, ehm, nogal confronterend.
Vandaar dat we oud op nieuw dit jaar niet in Ierland, maar in Turnhout doorbrengen. Misschien kunnen we maandag alsnog een reispas klaar krijgen, maar de tickets voor een heenvlucht zouden we opnieuw moeten kopen en die blijken nogal prijzig. Weet iemand trouwens wat er met het concept last-minute is gebeurd? Hoe langer we wachtten hoe duurder die tickets werden. Zaterdagnamiddag konden we nog voor een dikke 350 euro een enkeltje Dublin boeken (evenveel als onze heen-terugtickets hadden gekost), wat ons nog enigszins deed twijfelen, maar zondagochtend waren die prijzen al gestegen tot rond de 500 euro. Dat werd toch wat veel, zeker omdat we binnen een paar weken voor amper 115 euro met zijn vieren heen en weer kunnen naar Dublin. In een week waarbinnen bovendien St Patricksday valt. Dat is meteen het nieuwe plan, de tickets zijn geboekt, onze huidige terugreis kon nog verplaatst worden (weerom mits opleggen van een paar euro).
Dat allemaal hebben we natuurlijk vooral aan onze eigen lompigheid te danken: de geldigheidsduur staat niet echt in kleine letters vermeld op die reispasjes.
Maar toch. Waarom krijgen kinderen niet gewoon een pasje zoals volwassenen? Zeker na de Dutroux-affaire en dingen als Child Focus die daaruit vooruit kwamen zou je denken dat daar ondertussen werk van gemaakt zou zijn. Hoeveel mensen vertrekken niet met een achterbank vol lagere schoolgrut op reis naar Nederland, Frankrijk, Duitsland of Oostenrijk zonder zo’n reispas op zak? Ook voor dat soort reizen is een reispas verplicht. En terecht: je zal maar in Portugal rondtoeren met een Maddie-lookalike als dochter en vervelende vragen krijgen: “is dat wel echt uw dochter?”
Dus: waarom moet je expliciet een reispas voor je kinderen aanvragen, en ook: waarom krijg je geen bericht als die gaat vervallen? Het blijkt een wat grijze zone te zijn, die kinderpasjes. Op de site van de stad Turnhout valt in ieder geval te lezen dat het ‘identiteitsstuk’, het kaartje zonder foto dat je bij de geboorte krijgt, alleen geldig is in België: “Omdat het zonder foto is, heeft in feite weinig waarde. Wij stellen al een tijdje voor aan de hogere overheid om dit kaartje af te schaffen.” Dat lijkt me inderdaad een goed idee.
Het zou ons leven alvast een stuk eenvoudiger maken ;-)
reacties