Wat is er mis met een Chiquita-banaan?
Deze week kregen de kindjes van de kleuterschool een folder van de stad over de grabbelpas mee naar huis. Op de cover daarvan een leuk meisje met een banaan. Maar niet zomaar een banaan. Buurman Stijn was nogal in zijn wiek geschoten dat het een Chiquita-banaan betrof. In een Vrije Tribune op Gazet van Turnhout gooide hij schepen Eric Vos voor de voeten dat Chiquita niet onomstreden is: “Chiquita, mijnheer Vos, is een multinational die zijn werknemers uitbuit, grote brokken regenwoud ruineert, geweldadige organisaties steunt en inhuurt en ga zo maar door.” Ter illustratie voegde hij enkele artikels uit ondermeer MO* en NRC Handelsblad toe. MO* schrijft dat Chiquita 1,7 miljoen dollar betaalde aan de Colombiaanse Verenigde Zelfverdedigingsgroepen AUC, “een rechtse paramilitaire organisatie die zich financiert met drugstransport en talloze doden op het geweten heeft. [...] In de afgelopen 10 jaar werden meer dan 10.000 mensen door het AUC omgebracht, van wie velen werkten op de Chiquita-plantages” In april vorig jaar accepteerde Chiquita volgens MO* een boete van 25 miljoen dollar voor het schenden van de Amerikaanse anti-terrorismewetten. Op het FOK-forum brengt een surfer het verhaal van zijn bezoek aan enkele bananenplantages in Zuid-Amerika: “die plantages worden daar namelijk eens in de zoveel tijd besproeid met allerlei insecticiden etc. en dit gebeurd niet echt op een velige manier. deze gifstoffen worden ook over de lokale bevolking gesproeid waardoor veel van de kinderen daar met allerlei afwijkingen worden geboren en er ook zeer veel kanker voorkomt.”
Sinds 2000 worden de Chiquita-bananen weliswaar onder het ‘Rainforest Alliance’-label verkocht, maar dat is blijkbaar geen garantie. Wikipedia stelt dat de manier waarop Chiquita het label gebruikt eerder met greenwashing dan met oprecht duurzaam beleid te maken heeft.
Natuurlijk heeft de stad geen statement willen maken door een Chiquita-banaan op de folder te plaatsen: waarschijnlijk heeft er gewoonweg niemand bij stil gestaan. Wat zou er ook mis kunnen zijn met een (lekkere) banaan?
Bovenstaande info maakt wel echter duidelijk dat een Chiquita-banaan niet waardenvrij is. En een Vrije Tribune erover schrijven niet eens zo vergezocht.
Niemand zou eraan denken om op een folder over de vrijetijdsprojecten voor kleuters en kinderen een kindje te zetten met een glas bier of met een pak sigaretten in de handen. Daar is het wel duidelijk dat er iets mis met het product. Soms moet je wat verder zoeken.
Ondertussen haal ik mijn bananen bij Bio Shop of Bio Planet, die zijn voorzien van een Fair-Trade, EKO-OKé of Fair-Nandolabel. Of dat beter is dan het Rainforest Alliance-label van Chiquita? Ik hoop het wel. De kritische jongelui bij het Nederlandse Milieudefensie prijzen alvast het EKO-OKé-label aan: dat garandeert bananen die zowel ecologisch als sociaal verantwoord geteeld worden.
reacties