Soo beperkt zich voorlopig tot kunstig gedraaide keutels, heel knap voor zijn leeftijd, maar voorlopig niet van die aard om er de wereld mee kennis te laten maken ;-)

Naast ons zijn ze aan ‘t verbouwen. Af en toe gaat Belle door een spleet in de scheidingsmuur ’s kijken bij de buren hoe de werken opschieten. En of buurjongetje Baz toevallig in de buurt is.
Toen onze buurvrouw onlangs een “Baaa-haz” aan de andere kant van de muur hoorde weerklinken, had ze gelukkig haar fotoapparaat klaar om bovenstaande foto van een gluurmeisje te nemen ;-)

Vandaag gezien op de Vrij-dagen: José Feliciano. Ik kende de man niet: ik dacht eigenlijk dat ‘ie één van de drie tenoren was. Not!

Al die bommen en raketten, wanneer houdt het op? En ook: wat kan je ‘r aan doen? Luid roepen dat ze moeten stoppen en dat het welletjes is geweest. Of een zwart lintje op je site hangen en de Mundo Uno-groep vervoegen op Flickr. Kost geen geld, maar je hebt toch al iéts gedaan.
Via Els, die ook het verhaal achter Mundo Uno kent.

Dat was lang geleden dat ik die nog ’s gezien had: Stefaan Blancke toeterde vandaag op Cameleon mee bij Savanna Station. Stefaan ken ik nog uit de tijd toen ik samen met Werner DW de boekingen van Bar8 en Wawadadakwa deed, twee orkesten waar hij toen in speelde.

Via Vorkmans bij een flickr-groep terecht gekomen waar het transparante scherm in honderden verschillende variaties te bekijken valt. Géén photoshoptruuk: dit is een onbewerkte foto van mijn laptop op de tafel in de woonkamer.
De background op het scherm is eenvoudig gemaakt: eerst maak je een foto met het scherm dichtgeklapt, vervolgens een foto met het deksel opengeklapt. Bij voorkeur vanop een statief, zodat de kadrering van beide foto’s identiek is. Als je beide foto’s in photoshop binnenhaalt kan je op de opengeklapte foto makkelijk een rechthoek aanduiden die je schermgrootte aangeeft, waarna je die rechthoek uitknipt op de dichtgeklapte foto en tenslotte als schermachtergrond instelt. Easy does it!

Op zolder stonden tot vanmiddag nog een heleboel kartonnen dozen. Een paar daarvan zijn vermoedelijk nog mee van Antwerpen naar Gent en van Gent naar Beveren en van Beveren naar Turnhout gesleept en tussendoor niet eens meer opengemaakt. Dit was nog wel een aardige vondst: een bierviltje (op de achterkant reclame voor De Koninck en een cartoon die naar het WK in de VSA lijkt te verwijzen) waarop Herman Brood blind een portret van William S Burroughs getekend heeft. De plaats waar ‘ie dat gedaan heeft moet het Theatercafé in Turnhout zijn geweest. Daar was ik voor een interview al is er van een interview die avond niet veel in huis gekomen. Gelukkig was er nog dat bierviltje en een afspraak dat ik maar ’s naar Amsterdam moest komen. Die tweede poging was al evenmin een succes, maar leverde zelfs nog meer kaartjes op, wel tien geloof ik. Als ik de doos tegenkom waar die in steken, zie je ze hier wel verschijnen.

“It will nest in any suitable hole in a tree, wall, or stump, or an artificial nest box, often competing with House Sparrows or Great Tits for the site. Few birds more readily accept the shelter of a nesting box; the same hole is returned to year after year, and when one pair dies another takes possession.”

Het was een heikele klim, via wankele ladders in liftkokers, tot bovenop het dak van de Warande, maar het zicht maakte het de moeite waard. Bij bovenstaande foto werd ingezoomd op de Brepols-gebouwen, door de telelens worden de daken in de voorgrond wat dichter op mekaar gedrukt, wat wel een mooi effect geeft.